Ég verð seint talin til dýravina.  Dýr eru alveg ágæt en ég er ekki æst í að vera í návist 

þeirra frekar en í návist barna.  Ég er samt nokkuð sátt við einn kött sem ber nafnið Kisi. 

Þetta er köttur systur minnar.  Systir mín og maðurinn hennar eiga það til að fara erlendis 

og þá er ég beðin um að gæta Kisa.  Þetta er ekki ýkja krefjandi verkefni en mín skilda 

felst í því að gefa Kisa rækjur, blautmat og þurrmat áður en ég fer í vinnuna og sjóða svo 

handa honum fisk í kvöldmatinn.  Ég er lítið fyrir að klappa Kisa.  Ég hef það líka á 

tilfinningunni að Kisa líki hvort sem er ekki við mig.   Verð samt að viðurkenna að ég er 

aðeins farin að finna fyrir snefil af umhyggju til Kisa.  Aðallega eftir að ég frétti af 

eineltismálinu sem hann glímir við.  Greyið Kisi á enga vini í hverfinu. 

Hér með vara ég kattareigendur við Grafarholti.  Þar búa vondir kettir.  Án djóks þá var 

ráðist á Kisa af kattargengi sem þoldi ekki litla prinsinn sem heldur upp á jólin á hverjum 

degi.  Aumingja Kisi þurfti að fara til dýralæknis og í dag á hann erfitt með gang auk þess 

sem að feldur hans er á köflum illa reittur og með stöku skallabletti.  Satt best að segja

átti ég erfitt með að trú að kattagegni hefði ráðist á Kisa þar til ég vaknaði eina nóttina 

við hræðileg læti.  Þá voru komnir kettir inn í húsið sem hvæstu á Kisa á meðan þeir átu 

matinn hans. Ég var ekki meiri manneskja en það að ég beið þar til þeir komu sér út og 

lokaði þá öllum gluggum. 

 

Þá er komið að Verslunarmannahelginni en eina  ferðina og þá kviknar spurningin hvert skal haldið.  Þeir sem þekkja mig vita að ég er haldin ógurlegum valkvíða.  Þessi valkvíði getur valdið mikilli tímaeyðslu í óþarfa pælingar og jafnvel framkvæmdaleysi.  Það er mikið í boði og þess vegna á ég um sárt að binda.    Með hliðsjón af menntun minni líkar mér miður þessar staðbundnu gróðursetningar fólk á einn stað, eina hátíð.   Landkönnunareðlið gerir það að verkum að ég tjalda bara til einnar nætur og jafnvel minna en það.  Þetta rótleysi getur verið erfitt fyrir ferðafélaga og er í raun bara tómt vesen.  Þess vegna hef ég ákveðið að vera heima um Verslunarmannahelgina og hlusta á Rásað um landið á Rás tvo.  Þannig get ég þeyst milli Eyja og Halló Akureyri á no time.  Ekkert vesen!